یادگیری و پیشرفت در حوزه تکنولوژی با مدل T

یکی از دغدغه های خود من و دوستانی که باهاشون کار میکنم این هست که توانایی تمرکز روی یک مطلب و یادگیری عمقی آن را ندارند و هر روز ه  یک مطلب و یا تکنولوژی جدید با عمق کم یاد میگیریم و رهایش میکنیم.

اما سئوالی که در ذهن ایجاد میشود این است که آیا این روش یادگیری بد است؟

نظر شخصی من این هست که برای کسی که در زمینه تکنولوژی کار میکنداین کار نه تنها ضرر ندارد بلکه مفید هم هست، چون خیلی از مواقع ما در پروژه هامون وقتی با دیگران کار میکنیم باید بتوانیم با هم تیمی ها تعامل داشته باشیم، بنابراین باید زبان هم را بفهمیم. مثلا هم تیمی من کار UI انجام میدهد و من برای ارتباط بهتر با او باید مثلا AngularJS رو تا حدودی بلد باشم. اما نیازی ندارم عمقی AngularJS یاد بگیرم. حتی خیلی از وقت ها انتظار میرود تا در نبود هم تیمی بخشی از کارها و فعالیت های هم تیمی آشنا باشیم و بتوانیم پروژه را جلو ببریم پس باید دانش با عمقی کم و وسیع هم داشته باشیم.

امروز با همکار عزیز، استاد پویا شهبازیان هم در این مورد صحبت کردم. پویا مدل یادگیری T را معرفی کرد که  دقیقا هم جهت بود با تجربه ای که توی یادگیری داشتم و خیالم راحت شد که حداقل اشتباه فکر نمیکردم.

چارچوب یادگیری T

در این مدل بخشی از یادگیری شما باید کم عمق باشد (مثال همان AngualrJS) که در حقیقت همان قسمت افقی حرف T است و بخشی از یادگیری شما باید عمقی باشد که همان قسمت عمودی حرف T است. به عبارتی شما با دانش عمقی میتوانید ادعا کنید که در یک زمینه متخصص هستید (مثلا #C).در نظر بگیرید که در قسمت عمقی این مدل شما میتوانید باز هم بخش های مختلفی از یادگیری را داشته باشید. مثلا در زمینه Parallel Programming در NET. تخصص  ویژه پیدا کنید.

تجربه من این بوده که قطعا اگر شما نتوانید در یک زمینه خاص به عنوان متخصص شناخته بشوید و دانش کم عمق،اما وسیعی داشته باشید باز هم ممکن است نتیجه ایده آل نگیرید و  بعد از مدتی دلسرد بشید.

توجه کنید که حتما بخش عمودی این چارچوب باید با علایق شما در یک راستا باشد تا بتوانید روی یادگیری تمرکز کنید. عمدتا افراد خلاق و تشنه دانش در بخش افقی مدل T گیر می افتند و باید این نکته را همیشه به خود یادآوری کنند که حتما بخش عمودی و دانش تخصصی خودشان را تقویت کنند.