معرفی سایت های آموزش از طریق ایمیل

احتمالا با سایت درسنامه آشنایی دارید. سایتی که یکسری درس رو بر اساس زمانبندی خاص برای شما ارسال میکنه و بعد از یک یا چند درس یک آزمون میگیره و در پایان دوره هم یک آزمون نهایی برای صدور مدرک دیجیتالی برگزار میکنه. مزیت این سایت این هست که درس ها با زمانبندی به ایمیل شما ارسال میشه و آزمون های هر درس شما رو مجبور میکنه که حتما درس رو مرور کنید در غیر اینصورت از دوره حذف خواهید شد.
دوره هایی که برای من در این سایت جذاب بود:

  • مبانی علم اقتصاد
  • مبانی بازارهای مالی
  • تحلیل تکنیکال بازارهای مالی
  • اصول مقدماتی عکاسی
  • برنامه‌نویسی با جاوا اسکریپت

با تازگی یک سایت با ایده ای مشابه راه اندازی شده با نام پارس ام بی ای، البته تمرکز این سایت روی رشته MBA و در حوزه های فروش،بازاریابی، تبلیغات، استراتژی و مالی و منابع انسانی هست.
مزیت این سایت این هست که شما این امکان را دارید تا زمانبندی ارسال را خودتان مشخص کنید.مزیت دیگر صدور گواهینامه دیجیتال رایگان در این سایت است و همچنین اگر مدرک چاپی بین المللی دوره های گذرانده شده را بخواهید با پرداخت مبلغ ناچیزی این کار امکان پذیر هست. همچنین مدارک صادر شده توسط این سایت قابل استعلام هستند.
دوره هایی که در این سایت برای خود من جذاب بود:

  • مبانی بازار سرمایه
  • مدیریت سرمایه گذاری در بورس
  • مدیریت پروژه
  • مدیریت استراتژیک
  • تفکر استراتژیک
  • تحلیل استراتژیک کسب و کار
  • مدیریت استرس
  • بازاریابی پارتیزانی
  • فنون ارتباط موفق

اضافه کاری و نگرش اشتباه به آن

یکی از مواردی که همیشه توی محیط کاری ذهن من رو مشغول میکنه بحث اضافه کاری هست.
کلا دلیل وجودی اضافه کاری باید این باشه که اگر مثلا بر حسب مورد و به صورت موقتی پروژه یا کاری عقب بود با توجه به اینکه Milestone های پروژه باید رعایت بشن اعضای تیم و سازمان چند ساعت اضافه تر در هفته کار میکنند تا پروژه و کار سر وقت برسه. تا اینجا خیلی عادی هست و توی تمام دنیا هم پذیرفته شده هست.

اما مشکل من اینجاست که توی فرهنگ بسیاری از سازمان های ایرانی مفهوم اضافه کاری به اشتباه و یا به عمد توسط کارفرما و یا کارگر جا افتاده و این کار به صورت یک عمل روزانه و دائمی انجام میشه و شخص تقریبا هر روز تا ساعت ها بعد از ساعت اداری به ظاهر مشغول فعالیت هست!

موارد زیر به نظرم مورد دار هستند:
۱- توی بعضی از سازمان ها حقوق های به نسبت پایینی داده میشه و به کارگر گفته میشه که برای اینکه پول بیشتری بگیری باید اضافه کاری انجام بدی!در صورتیکه که حتی ممکنه اینجوری هزینه های بیشتری به سازمان تحمیل بشه. مثلا در ساعات غیر اداری احتمالا بهره وری کارمندان خیلی کمتر خواهد بود، هزینه اضافی وسایل گرمایشی/سرمایشی و برق و … و کلی هزینه دیگه هم باید در نظر گرفته بشه.
۲- کارگر(مهندس کامپیوتر هم طبق قانون کار کارگر محسوب میشه) ممکن هست با حضور بیشتر در محیط کار سعی کنه که اینطور جلوه بده که کار بیشتری نسبت به سایر همکاران انجام میده و به نوعی با این روش سعی کنه نوعی مزیت رقابتی برای خودش ایجاد کنه. گاها مدیران هم اشتباها از عملکرد این افراد حمایت میکنند.
۳- بعضی اوقات میشنوم که بعضی از همکاران میگن که به پولش نیاز داریم و با توجه به اینکه مبلغ پرداختی هر ساعت از اضافه کاری توی ایران حدود ۱٫۴ بیشتر از ساعات عادی هست، این مورد احتمالا قابل قبول هست.باور کنید هیچ کس از پول بدش نمیاد ولی حقیقت این هست که آدم  باید به قول اقتصادی ها هزینه فرصت (Opportunity Cost) رو در نظر بگیره و از خودش سئوال کنه که در مقابل دریافت این مبلغ چه چیزهایی رو از دست میدم و آیا فرصتی که به دست میاد ارزش این مبلغ رو داره؟ مثلا هزینه ای که برای بیماری احتمالی ناشی از کار در آینده باید پرداخت کنید، هزینه دوری از خانواده و دوستان، هزینه جوانی و …

این مقاله از  وبلاگ یک ریال رو حتما بخونید.

قابل ذکر هست که توی خیلی از کشورها مثل ژاپن و آمریکا و … قوانینی در مورد حمایت از کارگران در مقابل کارفرمایان برای جلوگیری از اضافه کاری اجباری وجود داره.اما من در این مورد توی کشور خودمون قانونی ندیدم و اطلاعی ازش ندارم.

مدیر،کارفرما و کارگر عزیز، همونطور که تاخیر در ورود  به سازمان نظم رو به هم میزنه، تاخیر بیش از اندازه برای خروج از سازمان هم نظم محیط اداری رو به هم میزنه علاوه بر این اضافه کاری دائمی قطعا سلامت رو به خطر خواهد انداخت و قطعا اگر روش درستی بود اینگونه کشورها قوانینی برای کنترل این موارد وضع نمیکردند.

پیشنهاد من این هست که برای اضافه کاری کارمندان در ماه سقف در نظر گرفته بشه تا هم سازمان و هم شخص از مزایای اضافه کاری استفاده کنند.

یادگیری و پیشرفت در حوزه تکنولوژی با مدل T

یکی از دغدغه های خود من و دوستانی که باهاشون کار میکنم این هست که توانایی تمرکز روی یک مطلب و یادگیری عمقی آن را ندارند و هر روز ه  یک مطلب و یا تکنولوژی جدید با عمق کم یاد میگیریم و رهایش میکنیم.

اما سئوالی که در ذهن ایجاد میشود این است که آیا این روش یادگیری بد است؟

نظر شخصی من این هست که برای کسی که در زمینه تکنولوژی کار میکنداین کار نه تنها ضرر ندارد بلکه مفید هم هست، چون خیلی از مواقع ما در پروژه هامون وقتی با دیگران کار میکنیم باید بتوانیم با هم تیمی ها تعامل داشته باشیم، بنابراین باید زبان هم را بفهمیم. مثلا هم تیمی من کار UI انجام میدهد و من برای ارتباط بهتر با او باید مثلا AngularJS رو تا حدودی بلد باشم. اما نیازی ندارم عمقی AngularJS یاد بگیرم. حتی خیلی از وقت ها انتظار میرود تا در نبود هم تیمی بخشی از کارها و فعالیت های هم تیمی آشنا باشیم و بتوانیم پروژه را جلو ببریم پس باید دانش با عمقی کم و وسیع هم داشته باشیم.

امروز با همکار عزیز، استاد پویا شهبازیان هم در این مورد صحبت کردم. پویا مدل یادگیری T را معرفی کرد که  دقیقا هم جهت بود با تجربه ای که توی یادگیری داشتم و خیالم راحت شد که حداقل اشتباه فکر نمیکردم.

چارچوب یادگیری T

در این مدل بخشی از یادگیری شما باید کم عمق باشد (مثال همان AngualrJS) که در حقیقت همان قسمت افقی حرف T است و بخشی از یادگیری شما باید عمقی باشد که همان قسمت عمودی حرف T است. به عبارتی شما با دانش عمقی میتوانید ادعا کنید که در یک زمینه متخصص هستید (مثلا #C).در نظر بگیرید که در قسمت عمقی این مدل شما میتوانید باز هم بخش های مختلفی از یادگیری را داشته باشید. مثلا در زمینه Parallel Programming در NET. تخصص  ویژه پیدا کنید.

تجربه من این بوده که قطعا اگر شما نتوانید در یک زمینه خاص به عنوان متخصص شناخته بشوید و دانش کم عمق،اما وسیعی داشته باشید باز هم ممکن است نتیجه ایده آل نگیرید و  بعد از مدتی دلسرد بشید.

توجه کنید که حتما بخش عمودی این چارچوب باید با علایق شما در یک راستا باشد تا بتوانید روی یادگیری تمرکز کنید. عمدتا افراد خلاق و تشنه دانش در بخش افقی مدل T گیر می افتند و باید این نکته را همیشه به خود یادآوری کنند که حتما بخش عمودی و دانش تخصصی خودشان را تقویت کنند.

 

صنایعی که بیشترین هزینه را برای IT انجام میدهند

شرکت Gartner یکی از معتبرترین شرکت های تحقیقاتی در زمینه IT است که گزارش ها و تحقیقات معتبری در این حوزه منتشر میکند. هدف این شرکت CIOها و فعالان حوزه IT است و نگرش(Insight) خوبی در اختیار این افراد قرار میدهد.

در آخرین نتیجه تحقیقات شرکت Gartner در مورد صنایعی که بیشترین هزینه را برای IT میکنند نتیجه زیر آورده شده است:

gartner-it-spend

چند نکته را باید در این گزارش مورد توجه قرار داد:

  • از ۲۱ صنعت مورد بررسی در ردیف اول شرکت های اینترنتی و در ردیف دوم خدمات بانکی و مالی قرار دارند.
  • در ردیف های میانی خدمات تفریحی و فرهنگی و همچنین آموزشی قرار دارند.
  • نکته جالب اینکه صنایع مرتبط با حوزه انرژی، دارویی و ساخت و ساز در آخرین ردیف ها قرار دارند.

اگر در کشور خودمان هم کمی دقت کنیم نتایج همین نظر سنجی صادق است. در حال حاضر بانک ها و شرکت هایی که در حوزه خدمات مالی فعالیت میکنند حاضر هستند بیشترین هزینه را برای دریافت خدمات فناوری اطلاعات دریافت کنند و مدیران ارشد این سازمان ها به قدرت فناوری اطلاعات در جهت کسب مزیت رقابتی و یک ضرورت (a must) برای حضور در عرصه تجارت پی برده اند.

اما باید این سئوال را بپرسیم که چرا برخی صنایع حاضر هستند هزینه بیشتری در مقابل دریافت خدمات فناوری اطلاعات انجام بدهند؟

مهمترین دلایل را میتوان به شرح زیر بر شمرد:

  •  شرایط بسیار متغییر و رقابتی محیط کسب و کار یکی از مهمترین دلایل تمایل سازمان ها به هزینه بیشتر در حوزه فناوری اطلاعات است. استفاده از خدمات حوزه IT یک مزیت رقابتی در مقابل سایر رقبا خواهد بود.
  • نگرش تولیدی برخی از سازمان ها به فناوری اطلاعات  موجب سرمایه گذاری و صرف هزینه در این حوزه می شود. نمونه شرکت هایی که را در ایران میبینیم که با سرمایه گذاری یک بانک تاسیس شده اند و نرم افزاری در زمینه Core Banking تولید کرده و به دیگر بانک ها می فروشند.
  • انفجار اطلاعات که امروز موجب ایجاد مفهومی به نام Big Data شده است و نقش ابزارهای نوین مدیریت بزرگ داده ها برای سازمان ها.
  • افزایش بهره وری در سازمان به واسطه بهره وری کارکنان دانشی (Knowledge Workers) از ابزارهایی که فناوری اطلاعات در اختیار آنها می گذارد.
  • بهبود فرآیندهای کسب و کار که عمدتا فناوری اطلاعات در نقش یک توانمند ساز (Enabler) در تغییر فرآیندهای کسب و کار (BPR) ظاهر می شود.

در مقاله ای جداگانه در مورد نگرش(Insight) اشتباهی که صنایع مختلف و مدیران ارشد این سازمان ها در ایران در مقابل هزینه کردن در حوزه IT دارند و همچنین رویکردهای مختلف هزینه کردن  در حوزه ی فناوری در سازمانهای امروزی خواهم نوشت.

شروع وبلاگ

بالاخره بعد از مدت ها دوری از وبلاگ نویسی تصمیم جدی گرفتم تا دوباره در مورد فناوری بنویسم. اما این بار نه فقط با دید فنی، بلکه دید فنی به علاوه دید مدیریتی! بعد از حدود ۸ سال فعالیت توی حوزه ی آی تی به این نتیجه رسیدم که صرفا دید فنی موجب موفقیت و پیشرفت در کار نمیشه و این چیزی نیست که من رو راضی کنه. بنابراین یه نگاهی به بحث های مدیریتی حوزه ی آی تی هم خواهم داشت. این مباحث شامل مدیریت خدمات فناوری اطلاعات (ITSM)، مدیریت پروژه های فناوری اطلاعات ( ITPM) بر اساس استانداردهایی مثل PMBOK و متدولوژی Prince2 و همینطور متدولوژی های چابک (Agile) مثل Scrum خواهد بود.

امیدوارم مطالب در جهت کاربرد و پیشرفت فعالان حوزه ی آی تی باشه.